240 - سليمان بن خالد گفت : از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ در باره آنچه ميّت ( شب اوّل قبر ) با آن مواجه مىشود ، سؤال كردم ؟ فرمود : دو فرشته كه به آنها منكر و نكير گفته مىشود ، بر صاحب قبر وارد مىشوند و از او در بارهء به رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ سؤال مىكنند و مىگويند : در باره اين مردى كه در بين شما خروج نموده است ، چه مىگويى ؟ پس خواهد گفت : آن مرد كيست ؟ گويند : آن كسى بود كه مىگفت : رسول خدا است ، آيا او بر حقّ بود ؟ پس اگر اهل شكّ باشد ، گويد : نمىدانم ؛ شنيدم كه مردم چنان مىگفتند ، ولى من نمىدانم كه درست بود و يا دروغ ، پس ضربتى بر او مىزنند كه همهء اهل آسمان‌ها و زمين ، بجز مشركان ، بشنوند . اما اگر اهل يقين باشد ، فزع و ناراحتى نكند و گويد : آيا از رسول خدا مىپرسيد ؟ مىگويند : آيا مىدانى كه او رسول خدا بود ؟ پاسخ دهد : من شهادت مىدهم كه او به راستى رسول خدا بود ، كه براى هدايت و ترويج دين آمد . حضرت فرمود : پس از آن جايگاه خود را در بهشت مىبيند و قبرش توسعه پيدا مىكند . سپس به او گويند : بخواب در عالىترين خواب ، خوابى كه در آن بيدارى نباشد . 241 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : هنگامى كه خداوند عزّ و جلّ اراده نمايد كه خلقى را بر انگيزد ، چهل روز بر زمين باران مىفرستد ، پس قطعه‌ها ( ى پراكنده ) گرد هم جمع شوند و گوشت‌ها ( بر قطعه استخوان‌هاى گرد آمده ) روييده شود .